صبر کنید...

خبرنامه ما


تاریخچه زعفران

تاریخچه زعفران:

درباره منشا  زعفران با نام علمی Crocus sativus  نظریه های زیادی وجود دارد که برخی ازآن ها ریشه افسانه ای داردو اساس آن مبتنی برداستان  هبوط حضرت آدم در سرزمین هند است. مطابق این روایات همه رستنی ها و میوه های خشبو از جمله زعفران ارمغان بهشتی آدم بوده است که در هند فرود امده است.          

برخی شواهد و مستندات تاریخی دلالت بر آن دارد که رویشگاه اولیه زعفران در ایران زمین بوده و از دامنه زاگرس به ویژه نواحی الوند منشاء گرفته است.گونه وحشی زعفران با نام گویشی  جوقاسم که در منابع لغت فارسی  با نام کرکمیسه یاد شده است،شباهت های تام و تمام با گیاه زعفران معمولی دارد.قدیمی ترین اسنادی که در باره مصرف زعفران است از دوره شاهان پارس  یعنی هخامنشیان می باشد .

هخامنشیان فهرست بلند بالایی از انواع مواد مصرفی در آشپزخانه دربار (به تفکیک نوع و  مقدار مصرف) را بر روی ستونی مفرغی حک کرده اند.این کتیبه در جلو اقامتگاه  شاه پارسی نصب بوده است .که از جمله مندرجات این ستون مقدار زعفران مصرفی دربار روزانه دو مین (منه یا مینا:894 گرم ) در حدود یک کیلو گرم بوده است و در عصر هخامنشیان زعفران برای تزئین گرده های نان و معطر کردن خوراک ها به کار می رفته است.

همچنین از زعفران در تهیه روغن های آرایشی استفاده می کردند. در عصر ساسانیان کاشت زعفران در قم و بون رایج گردید و مرغوبیت محصول آن ها شهرت یافت.در همان روزگار زعفران در پرداخت کاغذهای گران قیمت کاربرد پیدا کرد اما پیشتر از آن از محلول زعفران به عنوان مرکب تحریر استفاده می شد.

شاید زعفران در اصل زر پران بوده است یعنی گلی که کلاله های آن هم ارزش زر و طلا است و این واژه سپس به زعفران تبدیل شده است.